$nbsp;

grafika

Dwa produkty lecznicze zawierające tę samą substancję czynną są uważane za biorównoważne, jeśli są równoważne farmaceutycznie lub stanowią zamienniki farmaceutyczne i ich biodostępność (szybkość i wielkość wchłaniania) po podaniu w tej samej dawce molowej leżą w uprzednio określonych dopuszczalnych granicach. Ograniczenia te są ustanowione tak, aby oba leki wykazywały porównywalne zachowanie w warunkach in vivo, co oznacza podobieństwo pod względem bezpieczeństwa i skuteczności.

Opracowano na podstawie wytycznych dotyczących badań biorównoważności Europejskiej Agencji ds. Produktów Leczniczych (CPMP/EWP/QWP/1401/98 Rev. 1/ Corr **)

Dlaczego wykonuje się badania biorównoważności?

Głównym celem jest wykazanie, że lek badany (testowy) jest równoważny terapeutycznie w porównaniu z lekiem oryginalnym (referencyjnym). Jeśli powyższe założenie zostanie potwierdzone lek testowy może być stosowany zamiennie uzyskując taki sam efekt terapeutyczny jak lek referencyjny. Firmy farmaceutyczne opracowują zamienniki wprowadzonych już wcześniej leków oryginalnych, tworząc w ten sposób konkurencję na rynku farmaceutycznym licząc na wysokie zyski ze sprzedaży tańszego odpowiednika.

Cele badania biorównoważności

Protokół badania ściśle definiuje cel, którym jest zbadanie parametrów farmakokinetycznych umożliwiających wykazanie biorównoważności produktów badanych. Do takich parametrów zalicza się:

a)       Cmax – maksymalne stężenie, jakie jest osiągane we krwi;

b)      tmaxczas, który upływa od podania do momentu osiągnięcia stężenia maksymalnego leku;

c)       AUC(ang. Area Under the Curve) – oznacza pole powierzchni pod krzywą określające zależność stężenia leku we krwi od czasu. Na podstawie informacji uzyskanych z obliczeń tego parametru można uzyskać informacje o całkowitej ilości leku, jaka została wchłonięta do organizmu.

Wykres ilustrujący AUC leku badanego i referencyjnego

obraz

Metodologia badań biorównoważności:

  • Większość badań jest przeprowadzanych na zdrowych ochotnikach;
  • Plan badania powinien uwzględniać minimalizację czynników zapobiegających występowaniu zmienności między- i wewnątrzosobniczej;
  • Harmonogram pobrań krwi musi być oparty na dotychczasowej wiedzy dotyczącej farmakokinetyki substancji czynnej;
  • Okres wymywania określa protokół, wynosi on zwykle 7-14 dni, jednakże jest zależny od rodzaju substancji czynnej, aby zapewnić całkowite wymycie leku przed kolejnym podaniem.

Przykładowy układ badania – skrzyżowany z dwoma podaniami

Standardowo w badaniach biorównoważności wykorzystuje się układ skrzyżowany z dwoma podaniami. W takim układzie przed pierwszym podaniem następuje randomizacja, czyli losowy przydział do grup.

Przy pierwszym podaniu jedna z grup otrzymuje lek badany, a druga lek referencyjny. Po upłynięciu okresu wymywania dochodzi do zmiany przyjmowanego produktu, czyli ten uczestnik, który w pierwszym okresie otrzymał lek badany kolejnym razem otrzyma lek referencyjny.

Taki układ umożliwia pominięcie zmienności międzyosobniczej, bowiem każdy uczestnik staje się kontrolą dla samego siebie.

obraz

 

article next
Następny
article prev
Poprzedni

Ta strona korzysta z plików cookies. Sprawdź naszą politykę prywatności oraz politykę cookies aby dowiedzieć się więcej.

Akceptuję